Z okazji dzisiejszej WideoŚrody temat trochę inny niż do tej pory. Zamiast wrzucać jeden ciekawy „film krótkometrażowy”, będzie trailer oraz kilka scen z filmu a to wszystko zwieńczone tekstem na zachętę do obejrzenia całości bo w sumie warto.
„This is Spinal Tap” to Amerykański film nakręcony w 1984 roku opowiadający w formie dokumentu o pół fikcyjnym, brytyjskim zespole Spinal Tap. Dlaczego pół fikcyjnym? Gdyby Spinal Tap powstało dzisiaj, byłoby czymś na miarę Nocnego Kochanka, tylko w dobrym guście. Brytyjska parodia zespołu pojawiła się pierwotnie w sitcomie „The TV Show” ale okazało się że projekt był na tyle ciekawy, że grupa faktycznie zaczęła coś działać w świecie muzycznym, choć w dalszym ciągu z dystansem do siebie.
Oficjalnie zespół Spinal Tap wydał trzy albumy studyjne, natomiast w fikcyjnym świecie wydał ich aż dwanaście.
Cała historia jest opowiedziana w formie, że tak powiem, krzywego zwierciadła. Nie wiem czy taki był zamysł twórców, ale mam wrażenie że niektóre wydarzenia były inspirowane faktycznymi wydarzeniami. Niestety, całość toczy się w czasach gdy moje istnienie na świecie nie było jeszcze nawet planowane, więc prawdopodobnie mnóstwo mi umknęło, ale osoby siedzące trochę głębiej w temacie pewnie wyłapią tego całkiem sporo.
Najciekawsze jest to, że oglądając ten film dzisiaj, mam wrażenie że reżyser przewidział pewne sytuacje które się dopiero wydarzą – i już wtedy je przekręcił na potrzeby filmu. Takim przykładem może być np.: historia ostatniej wydanej, fikcyjnej płyty „Smell the Glove” która potocznie zaczęła być nazywana „The Black Album„. Skojarzenie z zespołem Metallica nasuwa się automatycznie. Z tym że fikcyjny album okazał się klapą i dziewczyna jednego z muzyką wini za to zły miks całości – podczas gry w rzeczywistości, prawdziwy „Black Album” który nagrała Metallica jest jednym z najlepiej zmiksowanych albumów metalowych w historii – ale być może o tym napiszę w przyszłości.
Czy warto obejrzeć „This is Spinal Tap” dzisiaj? Owszem, warto – ale wydaje mi się że trzeba odstawić na bok oczekiwania że będzie to film śmieszny. W dzisiejszych czasach, w dobie śmiesznych filmików z youtube oraz filmów pełnometrażowych które przekraczają coraz więcej granic – subtelny humor z tamtych lat wydaje się być ledwie letnią bryzą dobrego humoru. Ale to nie znaczy że film jest jakiś smutny czy ciężki – jest po prostu wesoły i ciekawy.
A dodatkowo – warto aby ten film zobaczył każdy, kto planuje karierę muzyczną na scenie rockowej i metalowej. Film świetnie pokazuje jak powinien się zachować prawdziwy zespół na scenie gdy
Poza tym warstwa muzyczna jest na najwyższym poziomie – utwory wpadają w ucho i tylko szkoda że są takie krótkie. Nic dziwnego że tak dobry, fikcyjny projekt spróbował swoich sił na prawdziwej scenie.
