Debiutancki album „October is Rising” to solowy projekt Patrika Anderssona Winberga (Dun Ringill, ex-The Order of Israfel), wydany w 2026 roku. Materiał powstawał przez pięć lat, ewoluując od intymnych, songwriterskich szkiców do w pełni zrealizowanego, wielowymiarowego wydawnictwa.
Muzycznie Mirror of My Soul ucieka od sztywnych ram gatunkowych, stawiając na atmosferę i introspekcję. To mroczne połączenie hard rocka z gotyckim sznytem, które czerpie z estetyki Nicka Cave’a, Johnny’ego Casha oraz Fields of the Nephilim. Brzmienie jest często oszczędne i kinowe, balansując między kruchą delikatnością a potężnym, niemal spektralnym rozmachem.
Mimo że to projekt autorski, Winberg zaprosił do współpracy szerokie grono uznanych muzyków. Na płycie pojawiają się m.in. Per Wiberg (Spiritual Beggars, ex-Opeth), Pete Campbell (ex-Pentagram) oraz zastęp wokalistów, w tym Terry Slesser (Beckett) i Niklas Sjöberg (Graviators). Każdy z gości wnosi inny odcień emocjonalny, od surowego storytellingu po podniosły, rockowy ciężar, jednak nad całością niezmiennie czuwa Winberg, obsługujący bas i instrumenty klawiszowe.
„October is Rising” to album o dużej spójności, mimo wielości wykonawców. To dojrzała propozycja dla tych, którzy w rocku szukają mroku, przestrzeni i szczerego, osobistego przekazu. Materiał, który nie próbuje niczego udawać, skupiając się na budowaniu gęstego, melancholijnego klimatu.
